شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11108

توکل کردن، فقط به معنای گفتن جملة «خدایا، بر تو توکل می‌کنم» نیست.

توکل در جایی درست است که انسان واقعاً خدا را تکیه‌گاه خود ببیند و حقیقتاً به او پناه آورد.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و فقط با نیت خالص به خدا پناه آورد.

توکل در جایی درست است که ابتدا انسان مسئولیت و وظیفة خود را به خوبی انجام دهد و سپس بر خدا توکل کند.

دورکنندة گزند و آسیب – چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

آماده‌تر از خود بندگان – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

دورکنندة گزند و آسیب – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

آماده‌تر از خود بندگان - چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

انسان متوکل در کارهای خویش بر خدا توکل می‌کند و ابتدا همة کارهایش را به او می‌سپارد.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و وظیفة خود را به خوبی انجام دهد، یعنی فکر و اندیشة خود را به‌کار گیرد.

ابزار و اسباب بنابر علم الهی برای انسان مهیا شده است و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و واقعاً او را تکیه‌گاه خود ببیند.

یکی از عوامل تقویت کننده، اولین گام در مسیر قرب الهی و ثابت قدم ماندن در آن است.

به معنای انجام وظایف خود در هر کار و سپردن آن کار به خدا می‌باشد.

خداوند آینده‌ای را می‌بیند که نمی‌بینیم و به مصلحت‌هایی توجه دارد که ما درک نمی‌کنیم.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر و صلاح او در آن باشد.

«إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ» - «فَهُوَ حَسْبُهُ»

«عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ» - «فَهُوَ حَسْبُهُ»

«إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ» - «هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ»

«عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ» - «هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ»