شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 22304

شعر غنایی

شعر مدحی

شعر اندرزی

حماسی

تاریخ الرسل و الملوک

شاهنامۀ ابومنصوری

تفسیر طبری

کلیله و دمنه

در آغاز این دوره که با اوج حاکمیت سامانیان هم‌زمان است، دانشمندان ایرانی، آثار خود را همچنان به فارسی می‌نوشتند.

شاعرانی چون عنصری، فرخی و منوچهری در اواخر عهد سامانی تربیت شده بودند.

امرای سامانی سعی کردند با تشویق شاعران و نویسندگان در ماوراءالنهر و خراسان بزرگ ترکیب تازه‌ای از هویت فرهنگی را رواج دهند.

غزنویان حتی پس از شکست دادن سامانیان برای ماندگاری حکومت نوپای خود ناگزیر شدند زبان فارسی را رواج دهند.

در حوزه ادبی عراق عجم در قرن ششم، شاعرانی مانند خاقانی و نظامی سبک شعر را از سبک رایج در نواحی دیگر متمایز ساختند.

تا حدود اوایل قرن ششم، تقلید شاعران از سبک سامانی و غزنوی در کنار برخی ابتکارات ادامه داشت.

از میان رفتن لغات مهجور فارسی و به‌کارگیری عبارات و واژگان دشوار به عنوان ردیف در اشعار، از ویژگی‌های زبانی سبک عراقی هستند.

از آثار مشهور نثر فنی این دوره می‌توان به «کشف‌الاسرار و عده‌الابرار» و «کلیله و دمنه» اشاره کرد.