شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9

کدام گزینه کاملاً درست است؟

از میان آثار منثور مولانا، فیه مافیه و مجالس سبعه را مولانا گفته و شاگردان نوشته‌‌اند و مکاتیب، مجموعه نامه‌‌های مولانا به قلم خود اوست.

فخرالدین عراقی در کتاب عشاق‌‌نامه‌‌ی خود، سیر و سلوک عارفانه را در قالب نظم و نثر بیان کرده است.

خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی از نثرنویسان قرن هفتم است. در سفرهای متعددی حضور داشت و اطلاعات فراوانی درباره تاریخ مغولان کسب کرد که موجب تالیف کتاب تاریخ جهانگشا شد.

سعدی، بوستان را به نثر مسجع و گلستان را در قالب مثنوی پدید آورد. در سرودن غزل‌‌های عاشقانه نیز سرآمد شاعران و نویسندگان فارسی‌‌زبان است.

کدام‌یک از گزاره‌های زیر درباره شاعران و نویسندگان قرن هشتم کاملاً درست است؟

عبید زاکانی از غزل‌سرایان نامی است که بر شعر حافظ تأثیر گذاشته است.

نویسنده کتاب تاریخ گزیده از چهره‌های علمی و سیاسی عصر ایلخانان به‌شمار می‌رود.

خواجوی کرمانی چند مثنوی به پیروی از جامی سروده شده است.

سلمان ساوجی در غزل توجه خاصی به سعدی و حافظ دارد و مثنوی جمشید و خورشید او به شیوه داستان‌های نظامی است.

هر یک از گزارش‌های زیر به‌ترتیب دربارۀ سخن‌پردازان کدام گزینه است؟

- کتاب او درباره تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران است.

- لحن سخن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است.

- مثنوی «جمشید و خورشید» او به شیوه داستان‌های نظامی سروده شده است.

حمدالله مستوفی _ عبید زاکانی _ سلمان ساوجی

عطاملک جوینی _ حافظ _ خواجوی کرمانی

حمدالله مستوفی _ حافظ _ سلمان ساوجی

عطاملک جوینی _ عبید زاکانی _ خواجوی کرمانی

در قرن … و … ، برخی از نویسندگان کتاب‌های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می‌کردند؛ چنان‌که … کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را … نامید.

هفتم و هشتم _ امیرعلیشیر نوایی _ ظفرنامه شامی

هفتم و هشتم _ ملاحسین واعظ کاشفی _ انوار سهیلی

هشتم و نهم _ ملاحسین واعظ کاشفی _ انوار سهیلی

هشتم و نهم _ امیرعلیشیر نوایی _ ظفرنامه شامی

نام شهری که جای خالی متن زیر را پر می کند، در کدام گزینه آمده است؟

«در قرن هشتم شهر… همچنان در حکم مرکز ادبی این عصر به شمار می‌رفت.»

نکهت باغ گل و نزهت نارنجستان/ از نسیمم بنوازند مشام ای شیراز

صوفی بیا که خیمه از این خاک برکنیم/ ما را چو هست خاطر محزون درین هرات

خراسان سر به سر آذین ببستند/ پری‌رویان بر آذین‌ها نشستند

شهر تبریز، فصل تابستان/ گشته همچون بهار جان‌پرور