شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 111

یا دل به ما دهی چو دل ما به دست توست / یا مهر خویشتن ز دل ما به در بری

 بازآی کز صبوری و دوری بسوختیم / ای غایب از نظر که به معنی برابری!

 ای مرغ! اگر پری به سر کوی آن صنم / پیغام دوستان برسانی بدان پری 

ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری / آنجا که باد زهره ندارد خبر بری

وامقی بود که ديوانه عذرايی بود/ منم امروز و تويی وامق و عذرای دگر

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت / هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

ای که می‌گویی نداری شاهدی بر درد عشق / جان غم‌پرورد و آه سرد و روی زرد چیست؟

آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بود / هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم / تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم

به دردهای تو قاسم نهاد دل چه کند؟ چون / گدای کوی تو را غیر از این نهاد نباشد

دادگر آسمان که داد بشر داد / داد که تا خاکیان رهند ز بیداد

خود زنم شانه سر زلف دلآرای تو را / نرم و هموار که یک مو نکند شانه هدر

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امّیدوار ما نرسد

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سر آورد و دست از عدم در وجود / در این جود بنهاد و در وی سجود

چو ايران نباشد تن من مباد / در این بوم و بر زنده يک تن مباد

خسروی در دشت شد با یوز و باز /  آن دو روبه را ز هم افکند باز

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / باز جوید روزگار وصل خویش

خرامان بشد سوی آب روان / چنان چون شده بازجوید روان

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد ، نيست باد