شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10374

حبیب‌السیر - عین‌الحیات- عالم آرای عباسی

عالم آرای عباسی- عباس‌نامه - حبیب‌السیر

احسن‌التواریخ - مجالس‌المؤمنین - محبوب‌القلوب

تذکرة شاه طهماسب- عباس‌نامه- جامع عباسی

همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد / اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی

دل عالمی بسوزی چو عذار بر فروزی / تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی / وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی

که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی / که به کوی می‌فروشان دو هزار جم به جامی

یک شهر به هم روشنی چشم فرستند / خورشید جهانگرد مگر از سفر آمد؟

گو مکن نازک به من بالین مخمل، پشت چشم / کز سر زانوی خود بالین خوابم داده‌اند

ریخت خون عالم و مژگان او خونین نشد / تیزی سرشار، سازد پاکدامان تیغ را

تو بارخدای همه خوبان خماری / وز عشق تو هر روز مرا تازه خماری است

بابافغانی شیرازی (دقت، ظرافت و رقّت معانی)

وحشی بافقی (واقع‌گرایی)

بیدل دهلوی (حدّ واسط شعر سبک عراقی و سبک هندی)

محتشم کاشانی (سرودن اشعار مذهبی)