شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18600

چو خشنود داری جهان را به داد                                                       توانگر بمانی و از داد شاد

همه داد کن تو به گیتی درون                                                   که از داد هرگز نشد کس نگون

به داد و دهش کوش و نیکی سگال                                             ولی را بپرور عدو را بمال

اگر دادگر چند بی‌کس بود                                                       ورا راستی پاسبان بس بود

سعدیا حبّ وطن گرچه حدیثی است صحیح / نتوان مرد به سختی که من این‌جا زادم

بود حبّ وطن ز ایمان وطن جان را بود جانان / وطن را گر شناسد جان به قربان وطن گردد

هم‌چنین حبّ‌الوطن باشد درست / تو وطن بشناس ای خواجه نخست

 گرچه یونان وطن بس حکما بوده‌است / نیست آگاه ز حکمت همه یونانی

نفس گوید چون کشی تو گاو من؟ / زان که گاو نفس باشد نقش تن

شکوۀ من چون حباب از انقلاب بحر نیست / کز هوای خود، سر بی‌مغز من بر باد رفت

کفن بر تن تند، هر کرم پیله / برآرد آتش از خود هر چناری

دشمن طاووس آمد پرّ او / ای بسی شه را بکشته فرّ او