شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18486

ما بسی گم‌گشته، باز‌آورده‌ایم / ما، بسی بی‌توشه را پرورده‌ایم

سوزن ما دوخت، هر جا هرچه دوخت / زاتش ما سوخت، هر شمعی که سوخت

قطره‌ای کز جویباری می‌رود / از پی انجام کاری می‌رود

به که برگردی، به ما بسپاریش / کی تو از ما دوست‌تر می‌داریش؟

چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد / تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود

تو خفته و همراه تو بس دور برفته‌است / تو غافلی و صبح قیامت بدمیده است

 قیامت صبح این شام سیاه است / شب ما را قیامت صبحگاه است

دلم به زلف تو عهدی که بسته بود شکستی / میان ما و تو مویی علاقه بود گسستی

بارها چرخ گفت می‌خواهم / که ز طبعش جفا بیاموزم

یا بهار عمر من رو بر خزان خواهد نهاد / یا نهال قامت او را به بر خواهم گرفت

مهر را خفّاش دشمن، شمع را پروانه خصم / جهل را در دست تیغ و عقل را در پای خار

زین سان که ابر می‌رود اندر هوای گل / دانم که دّر ز دیده کند بر سرش نثار

ای یاد تو مونس روانم (مونس: همدم)

از ظلمت خود رهایی‌ام ده (ظلمت: ستمگر)

از تقلّا دست کشید (تقلّا: کوشش)

مصحف عزیز در بر گرفته بودم (مصحف: کتاب آسمانی)

فردوسی _‌ حافظ

شمس‌الدّین محمّد جوینی _‌ سعدی

فردوسی _ سعدی

شمس‌الدّین محمّد جوینی _‌ حافظ