شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 11144

به گفت هیچ نیایم چو پر بود دهنم / سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده همو سازدش دوا (مفعول مفاعیل مفعول مفاعیل)

خوشدلم از یار همچنانک تو دیدی / جان پرانوار همچنانک تو دیدی (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

آن چنان در هوای خاک درش / می‌رود آب دیده‌ام که مپرس (فاعلاتن فاعلاتن فعلن)

فعلاتن فعلاتن فع‌لن / فاعلاتن فعلاتن / فعلاتن فع‌لن

فاعلاتن فعلاتن فع‌لن / فاعلاتن فع‌لن / فعلاتن فعلن

فعلاتن فاعلن فعلن / فعلاتن فع‌لن / فاعلاتن فع‌لن

فاعلاتن فعلاتن فعلن / فعلاتن فعلن / فاعلاتن فعلن

آخر نه دل به دل رود، انصاف من بده  /  چون است من به وصل تو مشتاق و تو ملول

تو جهان پاک داری نه وطن به خاک داری  /  چه شود اگر زمانی به جهان ما درآیی

تو مست خواب نوشین تا بامداد و بر من  /  شب‌ها رود که گویی هرگز سحر نباشد

کار فرو بسته‌ام هیچ گشایش ندید  /  تا گره زلف را کارگشا کرده‌ای