شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11173

بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم/ نیست میسرم دگر کز دل خود فرو هلم

در میکده رهبانم و در صومعه عابد/ گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

زاهدا می بنوش رندانه/ فاتّقوا اللّه یا اولی الالباب

زان گل بشکفتۀ سیراب مست/ یاد یار مهربان آید همی

ای خوبتر از لیلی بیم است که چون مجنون/ عشق تو بگرداند در کوه و بیابانم

تو نوح روزگاری و ما چو اهل کشتی / چو نوح رفت کشتی کجا رهد ز طوفان

فرهادوارم از لب شیرین گریز نیست/ ور کوه محنتم به مثل بیستون شود

باده چون خون سیاوش ده که کاووس بهار/ آتش اندر خیمۀ افراسیاب انداخته

ز فضلش هردو عالم گشت روشن/ ز فیضش خاک آدم گشت گلشن

توانایی که در یک طرفة‌العین/ ز کاف و نون پدید آورد کونین

بر او ختم آمده پایان این راه/ بدو منزل شده، ادعوا الی الله

هر سه مورد

بیت دارای تخلص شاعر است و شاعر در آن به نام دو کتاب خود اشاره دارد.

در بیت مراعات‌نظیر بین بستان و گلستان و گلزار و بار و نخل و همین‌طور شیرین و شکر وجود دارد.

بیت سوم تضمین شعر سعدی است.

در بیت تلمیح وجود ندارد.