شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24167

آن یکی خر داشت پالانش نبود/ یافت پالان گرگ خر را در ربود

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود

کوزه بودش آب می‌نامد به دست/ آب را چون یافت خود کوزه شکست

می‌سپرم راه هوایت به سر/ این ادب آن نیست که داند ادیب

در بیت آغازین آرایه‌های «واج‌آرایی» و «جناس» به‌کار رفته است.

در بیت پایانی آرایه‌های «تضاد» و «جناس» زینت‌بخش کلام سعدی شده است.

واژه «اخگر» از کاربردهای کهن زبان است و «بمیرد» در معنای امروزی به‌کار نرفته است.

پیام محوری شعر صورت سؤال، «تأکید بر آمدن آسانی پس از دشواری» است.

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شیر در بادیة عشق تو روباه شود / آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

هر باد که از سوی بخارا به من آید / با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید

من همان‌دم که وضو ساختم از چشمة عشق / چار تکبیر زدم یک‌سره بر هرچه که هست