شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11669

نوبهار _ بهار

دانشکده _ سروش

سروش _ بهار

نوبهار _ دانشکده

روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش / همه گویند که این ماهی و آن پروینیست

سر مویی نظر آخر به کرم با ما کن / ای که در هر بن موییت دل مسکینیست

گر منش دوست ندارم همه کس دارد دوست / تا چه ویسی است که در هر طرفش رامینیست

جز به دیدار توام دیده نمی‌باشد باز / گویی از مهر تو با هرکه جهانم کینیست

ای بت شیرین‌لبان! تا چند از این گفتار تلخ؟ / روز من چون شب مدار از تلخی گفتار، تار

آن خسرو شیرین‌دهن خندد به آب چشم من / چون ابر گرید در چمن، گل‌های خندان پرورد

حسن غیور را نیست پروای تلخ‌کامان / از خون خویش فرهاد، شیرین کند دهان را

گو مکن شور و مکن کوه به تلخی فرهاد / که رسیده است به کام از لب شیرین، خسرو

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت/ وندر آن برگ و نوا، خوش ناله‌های زار داشت

گفتمش: در عین وصل، این ناله و فریاد چیست؟/ گفت: ما را جلوۀ معشوق در این کار داشت

یار اگر ننشست با ما، نیست جای اعتراض/ پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جناتُ تجری تحتها الانهار داشت