شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 2923

دل می‌رود زدستم صاحب‌دلان خدا را / دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد/ دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

آمد بهار جان ها ای شاخ تر برقص آ / چون یوسف اندر آمد مصر و شکر به رقص آ

ثوابت باشد ای دارای خرمن / اگر رحمی کنی بر خوشه چینی

جانا قبول گردان این جستجوی ما را / بنده و مرید عشقیم برگیر موی ما را 

بشکن سبو و کوزه ای میر آب جاها / تا وا شود چو کاسه در پیش تو دهانها 

بیدار کن طرب را بر من بزن تو خود را / چشمی چنین بگردان کوری چشم بد را

عقل گوید شش جهت حد است و بیرون راه نیست / عشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها 

از سر هستی بگذر از سر مستی چه روی / دست بدار از سر و زر این همه دستان چه کنی؟

بر سر زنگی شب همچو کلاه است ماه / بر در قفل سحر همچو کلید است صبح

کوه به کوه می‌رسد چون نرسد دلی به دل / غصّه بیدلی نگر هم ز غنای آسمان

شیراز در نبسته است از کاروان ولیکن / ما را نمی‌گشاید از قید مهربانی

ب، ث

الف، پ

ت، ث

ت، ج