شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29296

سه

دو

چهار

یک

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند/ به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند

دردم از یار است و درمان نیز هم/ دل فدای او شد و جان نیز هم

درد ما را نیست درمان الغیاث/ هجر ما را نیست پایان الغیاث

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن/ با مردم بی‌درد ندانی که چه دردی است

تا چه از لطف به‌جا با دل عشّاق کند / شوخ‌چشمی که دل از رنجش بی‌جا ببرد [واژه‌آرایی _ تضاد]

دل رمیده ما شِکوه از وطن دارد / عقیق ما دل پرخونی از یمن دارد [واژه‌آرایی _ واج‌آرایی]

کرد هر چند ز غیرت عرق خون پرویز / نقش شیرین نتوانست ز خارا ببرد [تلمیح _ واج‌آرایی]

ز یوسفی که تو را در دل است بی‌خبری / و گرنه هر نفسی بوی پیرهن دارد [تلمیح _ تشخیص]

دل گرفته من همچو ابر بارانی / گشایشی مگر از گریه شبانه گرفت

تن ندادیم به آغوش زلیخای هوس / راضی از سلسله زلف به زنجیر شدیم

می‌ترسم از خرابی ایمان که می‌برد / محراب ابروی تو حضور نماز من

یک عمر پریشانی دلبسته به مویی است / تنها سر مویی ز سر موی تو دورم