شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17553

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

جان شد سیاه چون دل شمع از تف جگر / پس هم‌چو شمع از مژه خوناب زرد خاست

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک / تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

من چون کبوتران به وفا طوق‌دار او / او کعبه من و حرم از من دریغ داشت

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو هم‌چو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

گر به اقلیم عشق رو آری / همه آفاق گلستان بینی

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

تا درخت دوستی کی بر دهد / حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

جهان چیست مهمان سرای سخایش / نمکدان مه و مهر، نان و فلک، خوان: (چهار)

گذشت روزگاران بین که دوران شباب ما / در این سیلاب غم دسته گلی شاداب را مانَد: (دو)

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو / با کمان ابرو و تیر نگاه آمد گذشت: (دو)

شِکَر شُکر ز طوطیّ روان باز مدار / دو سه روزی که بمانده است درین تیره قفس: (دو)