شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 17019

صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب/تا شد تهی از خویش و نی اش نام نهادند

طلب نمی کنی از من سخن جفا اینجاست/و گرنه با تو چه بحث است در سخندانی

سعدیا گر چه سخندان و مصالح گویی/به عمل کار برآید به سخندانی نیست

بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس/حد همین است سخندانی و زیبایی را

هفت اختر - خوش آهنگ - میازار

آسمان- پیام آور - یا رب

هفت اختر - خوش آهنگ - پیام آور

نامدار - ناردانه - هفت اختر

امین باید از داور اندیشناک/ نه از رفع دیوان و زجر و هلاک

چو بی شک نبشته‌ست بر سر هلاک/ به دست دلارام خوش‌تر هلاک

میان ابروی او خشم‌های دیرینه ا‌ست/ گره در ابروی لیلی هلاک مجنون است

اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد/ که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد

گفت ای موسی دهانم دوختی                وز پشیمانی تو جانم سوختی

از کف پیر میکده مجلسیان خرف شده        دور ز حد گذشت کو آن که شمار می‌کند

جبریل مقیم آستانت                            افلاک حریم بارگاهت

من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم       نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم