شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12412

هرکه چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

ماهرویا روی خوب از من متاب/ بی‌‌خطا کشتن چه می‌‌بینی صواب

دلا چندم بریزی خون دیده شرم دار آخر/ تو نیز ای دیده خوابی کن مراد دل برآر آخر

اگر برخیزد از دستم که با دلدار بنشینم/ زجام وصل می نوشم ز باغ عیش گل چینم

ز ریحان و گل‌ها که روید ز دل‌ها / سراسر همه دشت و صحرا چه می‌شد

عجب نیست خندد اگر گل به سروی / که در این چمن پای در گل نشیند

وجودی دارم از مهرت گدازان / وجودم رفت و مهرت هم‌چنان هست

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای / دلم خون شد از غصّه، ساقی کجایی؟

گر عمر بشد عمر دگر داد خدا: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

زلف برافشان و در آن حلقه‌کش: مفتعلن مفتعلن فاعلن

به خدا دیو ملامت برهد روز قیامت: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

بهاران بیاید، ببخشی سعادت: فعولن فعولن فعولن فعولن