شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12308

بعد از اینم چه غم از تیر کج‌انداز حسود / چون به محبوب کمان‌ابروی خود پیوستم

دل به امید روی او همدم جان نمی‌شود / جان به هوای کوی او خدمت تن نمی‌کند

آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل / همه در سایۀ گیسوی نگار آخر شد

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب / مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند

صبای کاشانی ـ ملک‌الشّعرای بهار

سروش اصفهانی ـ قائم‌مقام فراهانی

مجمر اصفهانی ـ میرزا محمدصادق امیری

نشاط اصفهانی ـ علامه دهخدا

ای نغمة خوشت دم داوود را شعار  /  وی عندلیب را نفست کرده شرمسار

  بر بناگوش تو خال حبشی هرکه بدید /  گفت بر گوشة خورشید نشسته است بلال

بشنو که دم تیشه چه خوش گفت به فرهاد  /  رفتن ز سر کوی وفا زنده محال است

هرکه از مروه صفا می‌طلبد گو به صبوح  /  بادة صاف طلب دار و صفا باز گذار