شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 16850

عمل شریف و عمل خسیس، نیکوسیرتی و داد

ملازم و همراه،‌ صلاح و درستی

تأثیرگزاری سخن، غوغای شطّ خرّمشهر

سنگر آزادگان، بغض فروخورده

بارها چرخ گفت می‌خواهم / که ز طبعش جفا بیاموزم

یا بهار عمر من رو بر خزان خواهد نهاد / یا نهال قامت او را به بر خواهم گرفت

مهر را خفّاش دشمن، شمع را پروانه خصم / جهل را در دست تیغ و عقل را در پای خار

زین سان که ابر می‌رود اندر هوای گل / دانم که دّر ز دیده کند بر سرش نثار

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گناهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همّت او

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبّت او

بر آستانه میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیّت او

گر گوهر و مرجانی جز خرد مشو این جا         زیرا که در این حضرت جز ذرّه نمی‌شاید

/در گوهر جان بنگر اندر صدف این تن         کز دست گران‌جانی انگشت همی‌خاید

این بحر وجود آمده بیرون ز نهفت                          کس نیست که این گوهر تحقیق بسفت

/هر کس سخنی از سر سودا گفتند                    زآن روی که هست کس نمی‌داند گفت

به نسب نیست رتبت مردم                 هر کسی را به نفس خود شرف است

/شرف دُر به جوهرِ خویش است                 نه ز پاکیِ جوهرِ صدف است

همان شیر کو جای در بیشه کرد                 ز بدعهدی مردم اندیشه کرد

/مگر گوهر مردمی گشت خرد                    که در مردمان مردمی‌ها بمرد