شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 28008

روز وصل دوست‌داران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست / تا اشارات نظر نامه‌رسان من و توست

هنوز از دهن بوی شیر آیدش / همی رای شمشیر و تیر آیدش

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد

الف _ د

ب _ د

الف _ ج 

ب _ ج

در زلف تو بند بود داد دل ما         در بند کمند بود داد دل ما

پرسیدم از هلال که قدت چرا خم است       گفتا خمیدن قدم از بار ماتم است

بر زلف تو باید که ره شانه ببندند       یا مشک‌فروشان در کاشانه ببندند

هان ای دل عبرت‌بین از دیده عبر کن هان       ایوان مداین را آیینه عبرت دان

چار دیوار قفس عشرت‌سرای ما بس است  /  شهربند دام باغ دلگشای ما بس است

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را  /  که عاشق مدّ احسان می‌شمارد چین ابرو را

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو  /  از ماه ابروان منت شرم باد رو

همه شب راه دلم بر خم گیسوی تو بود  /  آه از این راه که باریک‌تر از موی تو بود