شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11174

گو یارب از این گزاف کاری/توفیق دهم به رستگاری 

می داشت پدر به سوی او گوش/کاین قصّه شنید ،گشت خاموش

دانست که دل،اسیر دارد/دردی نه دوا پذیر دارد

گویند ز عشق کن جدایی/ این نیست طریق آشنایی 

آب شد برف قلّه توچال / یخ فراوان نماند در یخچال

چه شد رستم که هر ساعت به دشت کارزار اندر / گرامی جان سپر کردی به پیش شهریار اندر

لیک افسوس کان شراب لطیف / فاشد و ترش گشته بود و کثیف

سنّی و شیعی و به رکاب اندرش / یکسره فرمانبر و خدمتگرش

بزن زخم، این مرهم عاشق است                            که بی زخم مردن، غم عاشق است
چه حاجت است به شمشیر قتل عاشق را                   حدیث دوست بگویش که جان برافشاند

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را                     دزد دانا می‌کشد اول چراغ خانه را
سوختن با آتش است و عشق با دیوانگی                    عشق بر هر دل که زد آتش چو من دیوانه شد

مستمع صاحب‌سخن را بر سر کار آورد                   غنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد
مستمع چون تشنه و جوینده شد                               واعظ ار مرده بود گوینده شد

خلق ز مرغابیان زاده ز دریای جان                        کی کند این‌جا مقام مرغ کز آن بحر خاست
بلبل گلشن قدسم شده از جور فلک                          بی‌گنه بسته زندان و گرفتار قفس

دو

سه

چهار

پنج