شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 15124

بر در میخانه‌ی عشق ای ملک تسبیح گوی / کاندر آن جا طینت آدم مخمّر می‌کنند

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

و آن‌ها که به تسبیح بر افلاک بنامند / تسبیح گسستند و گرو کرده سجاده

تو را آب روان تسبیح‌خوانی / پی‌ ذکر تو هر موجش زبانی

ببین دور از تو شاهانی که مردند / ز مال و ملک و شاهی هیچ بردند؟

به جان جهان کی رسد رهرو عشق؟ / اگر دل ز جان و جهان برنگیرد

شو تا قیامت آید زاری کن / کی رفته را به زاری بازآری؟

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟ / بگفت آن‌ گه که باشم خفته در خاک

گر دوست را ز دست دهم لاجرم سزاست                        ایّام اگر به پای جفا بسپرد مرا

چشم امیدوار به در برنهاده‌ام                                        باشد که باز بخت به سر بگذرد مرا

تا مهر دوست پرورم و جان بدو دهم                             ورنه زمانه بهر چه می‌پرورد مرا

ابدال سر به دنیی و دین درنیاوردند                             صاحب‌نظر ز بی‌قدمان نشمرد مرا