شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2

در کدام گزینه، رابطه‌های معنایی «تضاد و تضمن» به‌کار رفته است؟

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد / هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

ای سرو بلند بوستانی / در پیش درخت قامتت پَست

گر من از عهدت بگردم ناجوان‌مردم نه مردم / عاشق صادق نباشد کز ملامت سر بخارد

هر که می‌ورزد درختی در سرابستان معنی / بیخش اندر دل نشاند تخمش اندر جان بکارد

در کدام گزینه معنی هر دو واژهٔ مشخص شده نادرست است؟

در آن تاریک‌شب می‌گشت پنهان / فروغ خرگه خوارزمشاهی (روشنایی: سراپردهٔ بزرگ)

به حرص ار شربتی خوردم مگیر از من که بد کردم / بیابان بود و تابستان و آب سرد و استسقا (ولع، زیاده‌خواهی)

وزر و وبال این، چه به کار آید. (بار سنگین گناه، گردن)

با حضرت عزّت و کبریایی چندین ناز می‌کند و با این همه حضرت غَنا دیگری را به‌جای او نخواند. (غرور، بی‌نیاز)

در همه‌ی عبارات فعل مجهول دیده می‌شود، به‌جز:

تمامیش را از مرمر ساخته‌اند و هرچه بیش از این در وصفش گفته آید، همچنان کم به نظر رسد.

مرا از آن شادی، خنده آمد، گفتم: کدام گناه؟ و جان بداد.

و فایده‌ی کیاست آن است که عواقب کارها دیده آید و غفلت ورزیده نشود.

آن دو شیخ بدین ضعیف رسیدند و التماس این دو غزل کردند، گفته آمد.

در عبارت زیر به ترتیب چند ترکیب وصفی و اضافی دیده می‌شود؟

«چون کار دل به این کمال رسید گوهری بود در خزانه‌ی غیب که آن را از نظر خازنان پنهان داشته بود فرمود که آن را هیچ خزانه لایق نیست الاّ حضرتِ ما یا دلِ آدم»

سه، چهار

دو، پنج

چهار، سه

سه، پنج

مفهوم کدام بیت متفاوت است؟

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد / به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی‌ارزد

صائب به زیر چرخ فکندن بساط عیش / در رهگذر سیل، فراغت نشستن است

چون خنده زند ساقی صهبا خور و خوش‌دل زی / چون گریه کند مینا ساغرکش و خندان باش

نتوان دل شاد را به غم فرسودن / وقت خوش خود به سنگ محنت سودن