شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 7: تاریخ ادبیات قرن چهاردهم | آزمون شماره 5392

سید حسین حسینی - علیرضا قزوه - حسین منزوی

قیصر امین‌پور - سید علی موسوی گرمارودی - سلمان هراتی

هوشنگ ابتهاج - حمید سبزواری - نصرالله مردانی 

حسین آهی - محمّدکاظم کاظمی - سیمین بهبهانی

دوره سلطنت رضا خان را دوره درخشش نیما و جدال بر سر شعر کهنه و نو می دانند.

از آغاز حکومت رضاخان تا روی کار آمدن محمدرضا، فضای سیاسی آزادتری نسبت به دوره قبل بر ایران حاکم بود. 

نیما و پیروانش مانند اخوان ثالث و سهراب سپهری تلاش هایی در تغییر شعر فارسی داشتند که آنها را پیشگامان شعر نو خوانده اند. 

بهتر است شروع واقعی شعر نو را از سال ۱۳۳۲ یعنی همزمان با کودتای ۲۸ مرداد دانست.

علی‌محمد افغانی، نویسنده «دهکده پرملال»، از جمله نویسندگان معاصر بود که بعد از انقلاب به همان روال گذشته به کار خود ادامه دادند.

 «تهران مخوف» مرتضی مشفق کاظمی، اولین رمان اجتماعی و «شمس و طغرا» اولین نمایشنامه فارسی است.

 روی آوردن به داستان کوتاه و ترجمه آثار داستانی آمریکای لاتین از ویژگی‌های نثر بعد از خرداد 1342 هستند.

 اولین داستان جلال آل احمد «زیارت» بود و سفرنامه حج او، «دید و بازدید» نام داشت.