شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 3
-
درس 9: آرایه‌های ادبی
| آزمون شماره 2287
1
توالی آرایه‌های «اغراق، موازنه، لف‌ونشر، تشخیص، کنایه» درابیات زیر کدام است؟
الـف- از کـشـت عـمل بس است یک خوشه مرا در روی زمـیـن بـس اسـت یـک گـوشه مرا
ب- ز وصـل و هـجـر خـود آسایش و عذاب منی تـویـی کـه مـایـه تـسـکین و اضطراب منی
ج- هر کجا دم زدم از قد و رخ و زلف و خطت همه جا سرو و گل و سنبل و ریحان سر زد
د- گـر پـس از مـرگ قـدم بـر سـر خـاکـم بنهی اسـتـخـوانـم ز لـحـد رقـص‌کـنـان بـرخیزد
هــ- صـد صـوفی صافی به یکی جرعه کند مست هـر بـاده کـه در جـام ز مـیـنـای تـو بـاشد
2
آرایه‌های بیت زیر، کدامند؟
«صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست / عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد»
3
آرایه‌های «مجاز، اغراق، واجآرایی و استعاره» به‌ترتیب در کدام ابیات آمده است؟
الف) از بن هر مژه‌ام آب روان است بیا / اگرت میل لب جوی و تماشا باشد
ب) ظّل ممدود خم زلف توام بر سر باد / کاندرین سایه قرار دل شیدا باشد
ج) دلق و سجّاده‌ی حافظ ببرد باده‌فروش / گر شرابش ز کف ساقی مهوش باشد
د) منم آن مرغ گرفتار که در کنج قفس / سوخت در فصل گلم حسرت بی‌بال و پری
4
ترتیب ابیات به لحاظ داشتن آرایه‌های: تشبیه، تضاد، مجاز، اغراق، استعاره، کدام است؟
الـف) دیـدی دلا کـه بـر سـر کـوی پریوشان نگذاشت آب دیده که خاکی به سر کنی
ب) کاش آن‌قدر به خواب رود چشم روزگار تـا یـک نـظر بـه مردم صاحب‌نظر کنی
ج) بـویـت اگـر بـه مـجـمـع روحـانیان رسد آن جـمـع را ز مـوی خـود آشـفته‌تر کنی
د) نـبـود عـجـب اگر به چنین چشم‌های مست آهـنـگ خـون مـردم صـاحـب‌نـظر کنی
هـــ) تـا کـی بـه بـزم غـیر می لاله گون کشی تـا چـنـد خون زرشک مرا در جگر کنی
5
در همه‌ی مصراع ها آرایه‌ی «ایهام» وجود دارد مگر گزینه‌ی ........ .
