شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14453

همه را هست همین داغ محبّت که مراست / که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست 

گر ببینم رخ خوبش نکنم میل به باغ / زانکه چون عارض او نیست گلی بستان را

به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین / نه بدان کیسه پُر زر نه بدین کاسه زرین

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل / کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

 باده او همدم من بام فلک منزل من / گر بگشایم پَرِ خود برپرم آنجا چه شود

با گل رویت چه زند لاله و نسرین / با سر کویت چه کنم گلشن و بستان

 رخش جفا بر سر ما می‌رانی / فتنه رها کرده عنان می‌آید

 چوب هم گوید بُدم من شاخ سبز / زین من بشکست و بدرید آن رکاب

 خُلد برین ساحت این گلشن است / خامه در او بلبل دستان‌زن است

خویش و بی‌خویشی به یک جا کی بود / هر گلی کز ما بروید خار ماست

شمع که آتش ز درون برفروخت / سوخت دلش چون دل پروانه سوخت

خانه پر از گنج خداداد داشت / عالمی از گنج خود آباد داشت