شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هشتم : در کوی عاشقان | آزمون شماره 427

روضه خلا برین خلوت درویشان است/مایۀ محتشمی خدمت درویشان است

قلندران حقیقت به نیم جو نخرند/قبای اطلس آن کس که از هنر آری است

چون اول خط نقطه بد و آخر نقطه/ خود را تبع گردش پرگار مدارید 

دردی کشیم و تا به نباشیم مرد دین/بر اهل دین به کفر مباحات می کنیم 

صائب از سنگین رکابی در سبکساری گریز / تا توانی همچو کف بیرون ز دریا آمدن

شمس حق و دین بتاب بر من و تبریزیان / تا که ز تف تموز سوزد پرده حجیز

بگیرم آن سر زلف و به دست خواجه دهم / که سوخت حافظ بیدل ز مکر و دوستانش 

خنک آن دم که بگویی که بیا عاشق مسکین/که تو آشفته مایی سر اغیار نداری

سنایی- بدیع‌الزمان- جامی

سنایی- دکتر اسلامی- نظامی

نظامی- دکتر اسلامی- جامی

جامی- بدیع‌الزمان- نظامی

لاف زنم لاف که تو ، راست کنی لاف مرا/ ناز کنم ناز که من ، در نظرت معتبرم (تکرار)

شدم در عشق پیر و او جوانی می‌کند با من/ ندارد عشق چون پیری بیا من هم جوان گردم (معطوف)

الم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت/ فتنه‌انگیز جهان غمزۀ جادوی تو بود (معطوف)

باده خور باده به بانگ نی و فتوای حکیم/ زان که دل درد تو را چاره شراب است شراب (تکرار)