شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی

کدام بیت دارای آرایۀ تلمیح است؟

ز افتادگی است گر نشد آواز ما بلند/ کی از سپند سوخته گردد صدا بلند

گفت: آن یار کزو گشت سر دار بلند/ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

گمان بد مبر بر کس، نکو بر/ حلیمی کن ز کمتر کس فرو بر

به رغبت بر همه‌کس، مهربان باش/ همه‌کس را چو خورشید جهان باش

در کدام بیت مراعات نظیر و تلمیح هر دو وجود دارد؟

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست؟

شعاع آفتابم من اگر در خانه‌ها گردم / عقیق و زر و یاقوتم ولادت ز آب و طین دارم

گفت آن‌ یار کزو گشت سر دار بلند / جُرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

بسی تیر و دی ماه و اردیبهشت / برآید که ما خاک باشیم و خشت

همه آرایه‌های ذکر شده در برابر هر بیت درست است به‌جز .......

سزای تکیه‌گهت منظری نمی‌بینم / منم ز عالم و این گوشه معین چشم (تشبیه - کنایه - استعاره)

بیا که لعل و گهر در نثار مقدم تو / ز گنج خانه دل می‌کشم به روزن چشم (تناسب - استعاره - تشبیه)

سحر سرشک روانم سر خرابی داشت / گرَم نه خون جگر می‌گرفت دامن چشم (مجاز - تشخیص - جناس)

نخست روز که دیدم رخ تو دل می‌گفت / اگر رسد خللی خون من به گردن چشم (استعاره - مجاز - کنایه)

در کدام بیت آرایه‌های «تلمیح - تشبیه - واج‌آرایی - کنایه» دیده می‌شود؟

من اول روز دانستم که با شیرین در افتادم که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم

لـیـلـی و مـجـنـون اگر می‌بود در دوران تو ایـن یـکـی حـیران من می‌گشت و آن حیران تو

مـژده‌ی یـوسـف گـم‌گـشـته به کنعان بردند خــبــر یــار ســفــر کــرده بــه یـار آوردنـد

مــرا ز عــاقـبـت عـاشـقـی نـتـرسـانـیـد کــه چــون خــلـیـل نـدارم هـراسـی از آتـش

معنای «مردن» در کدام بیت با دیگر ابیات متفاوت است؟

به فرجامش ز خوردن دل بگیرد / به مستی آزش اندر دل بمیرد

شاهد که در میان نبود شمع گو بمیر / وز هست اگر چراغ نباشد منوّر است

مگر یزدان شما را دست گیرد / ز ناگه آتش دشمن بمیرد

آه و دردا که چراغ من تاریک بمرد / باورم کن که از این درد بتر کس را نی

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8472