شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18383

گر جهان دریا شود چون عشق او همراه توست / زحمت کشتی مخواه و یاد کشتی‌بان مکن

در بیابان طلب گرچه ز هر سو خطری است / می‌رود حافظ بی‌دل به تولّای تو خوش

مرا وقتی ز نزدیکان ملامت سخت می‌آمد / نترسم دیگر از باران که افتادم به دریایی

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد / گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

تلطّف: نرمی کردن / خواجه‌وش: کدخدامنش

سوداگر: خریدار و فروشنده / طاس: کاسه مسی

ندامت: پشیمانی / بعینه: عیناً    

جلاجل: دستار / شوکت: جلال

تشبیه _ حس‌آمیزی _ مجاز                                            

حس‌آمیزی _ مجاز _ جناس

کنایه _ واج‌آرایی _ تشبیه

جناس _ کنایه _ واج‌آرایی

نبود از تو گریزی، چنین که بار غم دل / ز دست شکوه گرفتم، به دوش ناله کشیدم

آتش رخسار خوبت گر بسوزاند مرا / اندر آن آتش مرا هر سو گلستانی بود

بلبل‌آسا همه شب تا به سحر ناله زنم / بو که بویی به مشامم ز گلستان آید

ای خوب‌تر از لیلی بیم است که چون مجنون / عشق تو بگرداند در کوه و بیابانم

جاودان

روزگار

نردبان

ناگهان