شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10361

ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یار

بسته گیتی از او بیابد راحت

می‌خواست دلم باده کرامات نمودی

مست گشتم ز طعنه و لافش

 حذف همزه _ آوردن اختیار وزنی در پایان مصراع _ تغییر کمیّت مصوّت بلند

 آمدن فاعلاتن به جای فعلاتن _ قلب _ تغییر کمیّت مصوّت کوتاه

 ابدال _ حذف همزه _ آمدن فاعلاتن به جای فعلاتن

 ابدال _ تغییر کمیّت مصوّت کوتاه و بلند _ آوردن اختیار وزنی پایان مصراع

گرچه من این جا حدیث از سر جان می‌کنم / نزد تو آن‌جا سخن از سر و زر می‌رود

دور فلک بر دلم کرد ز جور آن چه کرد / خوی تو نیز از جفا یاری او می‌کند

عقل نه هم‌تای توست کز تو زند لاف عشق / می‌نشناسد حریف خیره‌سری می‌کند

به که ز بهر سخن برنگشاید زبان / گر نتواند که مرد سخن به پایان برد

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت          که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست          می‌بینمت عیان و دعا می‏فرستمت

سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند          پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود          وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود                                                                                        گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

گر مدد خواستم از پیر مغان عیب مکن                                                                                        شیخ ما گفت که در صومعه همّت نبود

چون طهارت نبود کعبه و بتخانه یکی است                                                                                        نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود

ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی                                                                                        آن چه در مذهب ارباب طریقت نبود