شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 27699

 همه جامه‌ها کرده پیروزه‌رنگ/ دو چشم ابر خونین و رخ بادرنگ

هرآنگه که خشم آورد بخت شوم/ کند سنگ خارا به کردار موم

 گلوی خصم وی سنگین درای‌است/ چو مغناطیس از آن آهنربای‌است

 گرازان و بر گور نعره​‌زنان/ سمندش جهان و جهان را کنان

یار شُ ای مونِسِ غَم خوارِگان / چارِ کن ای چارِ یِ بیچارِگان

یار شُ ای مونِسِ غَم خارِگان / چارِ کن ای چارِه بیچارِگان

یار شو ای مونِسِ غَم خوارِگان / چارِ کن ای چارِ یِ بیچارِگان

یار شُ ای مونِسِ غَم خارِگان / چارِ کُنِی چارِ یِ بیچارِگان

عشق گزین عشق و در او کوکبه می‌ران و مترس (-UU-/-UU-/-UU-/-UU-/U)

نه از هوای دلبران بری شدم برای تو (U/-U-U/-U-U/-U-U-U-)

پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند (U-/--U-/--U-/---U--/-)

زندگی در چشم من شب‌های بی‌مهتاب را ماند (-U-/--U-/--U-/--U--)