شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20342

بار غم از دلم، می گلرنگ برنداشت / این سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

دل می‌خورد غم من و من می‌خورم غمش/ دیوانه غمگساری دیوانه می‌کند

آتش دوزخ شود بر من گلستان خلیل / داغ عشق او اگر زیب بدن باشد مرا

تا مرا با نقش رویش آشنایی اوفتاد / هر چه می‌بینم به چشمم نقش دیوار آمده است

تا غنچۀ بشکفتۀ این باغ که بوید / هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید

به ذکرش هر چه بینی در خروش است / دلی داند درین معنی که گوش است

درویش و غنی بنده این خاک درند / و آنان که غنی‌ترند، محتاج‌ترند

نه بلبل بر گلش تسبیح‌خوانی است / که هر خاری به تسبیحش زبانی است

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار / بگذارند و خم طرّه یاری گیرند

ز ترازوی قضا شکوه نکن / که ز وزن همه کس خواهد کاست

بیداری دولت به سبک روحی ما نیست / هر چند که چون خواب بر احباب گرانیم

به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش / که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد