شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 28307

هنوز نگران است که ملکش با دگران است

سنگ سراچۀ دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم

نخل‌بندی دانم ولی نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کرد و در آن دگر تعجیل

یکی را لاله و ورد سزاوار است و دیگری را ناله و درد.

عاقل چون خلاف اندر میان آید بجهد و چون صلح بیند لنگر بنهد.

خردمندی را که در زمره اجلاف سخن بندد، شگفت‌ مدار که آواز بربط با غلبه دهل برنیاید.

اسب فصاحت در میدان وقاحت جهانید و بر من دوانید.

فی‌الجمله زبان از مکالمه او درکشیدن قوّت نداشتم و روی از محاوره او گردانیدن مروّت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت نیک‌بخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مرد و هشت.         

پارسایی به محبت شخصی گرفتار، نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

امّا بنده امیدوارست که در صحبت صالحان تربیت پذیرد و خوی خردمندان گیرد که هنوز طفل است.