شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 373

بزرگان گفته‌اند: دولت نه به کوشیدن است، چاره کم‌جوشیدن است.

تنی چند از روندگان، متفق سیاحت بودند و شریک رنج و راحت.

محبت را غایت نیست؛ از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

الهی! ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی.

چه مایه مستوران به علت درویشی در عین فساد افتاده اند

هر که در حال توانایی نکویی نکند در وقت ناتوانی سختی بیند

سیم بخیل از خاک وقتی برآید که وی در خاک رود

مشعوف کشاف از دولت عفاف محروم است. ملک فراغت زیر نگین رزق معلوم است

ما همه ستمکارانیم بر خویش عفو کن و از ما درگذار

بر هیچ پیغامبر روا نیست که فردا در آتش شود و عذاب چشد

بعد از این صواب نیست که میان من و پادشاه جمعیتی باشد

جماعتی با او نان بخوردندی پس به قیلوله مشغول شد

گفت اگر از مه رویان به سلامت بماند از بدگویان نماند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

قدمی بهر خدا ننهند و درمی بی من و اذی ندهند

گفت: این چه مردمانند سگ را گشادهاند و سنگ را بسته

در این قباله فلان زمین است و فلان چیز را فلان ضمین

گفت راحت عاجل به تشویش محنت آجل منغص کردن خلاف رای خردمند است

فلان عزم کرده است و نیت جزم که بقیت عمر معتکف نشیند و خاموشی گزیند

هر روز می‌توان دید مگر در زمستان که محجوب است و محبوب