شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 29450

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست/طاقت بار فراق این همه ایامم نیست

سینه‌های عاشقان جز از شما روشن مباد/ گلبن جان‌های ما خندان مبادا بی شما

ملکا مها نگارا صنما بتا بهارا/ متحیرم ندانم که تو خود چه نام داری

ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها/ وی شور تو در سرها وی سرّ تو در جان‌ها

پس به مرو رفتم و از آن شغل که به عهده من بود معاف خواستم و گفتم که مرا عزم سفر قبله (مکه) است.

باغبان را که در تربیت‌شان خون جگر خورده به دعایی یاد کنند و به ثنایی شاد گرداند.

برادرم به دیه (روستا) رفت تا چیزی از بقال بخرد، یکی گفت که چه می‌خواهی بقال منم، گفتم هر چه باشد ما را شاید، که غریبیم و بر گذر.

شبی در خواب دیدم که یکی مرا گفت: چند خواهی خوردن از این شراب که خرد از مردم زایل کند.

یک

دو

سه

چهار

سپه داغ دل، شاه با های و هوی                                   سوی باغ ایرج نهادند روی

که رستم که باشد که فرمان من                                    کند پست و پیچد ز پیمان من؟

بیا تا جهان را به بد نسپریم                                       به کوشش همه دست نیکی بریم

سپاه شب تیره بر دشت و داغ                                   یکی فرش گسترده از پرّ زاغ