شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26624

الف _ ب

ب _ د 

الف _ ج

ج _ د

محال است که هنرمندان بمیرند و بی‌هنران جای ایشان بگیرند.

ملک او را در کنار گرفت و هر روز نظر بیش کرد تا ولیعهد خویش کرد.

پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر! کوتاه خردمند به که نادان بلند.

دو کس دشمن ملک و دین اند: پادشاه بی‌حلم و زاهد بی‌علم.

دست انابت به امید اجابت به درگاه حق بردارد.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف.

گاه مجرمان را ثواب کردار مخلصان ارزانی می‌دارند و گاه ناصحان را عذاب زلّت جانیان می‌نمایند.

نصیحت پادشاهان کردن، کسی را مسلّم بُوَد که بیم سر ندارد یا امید زر.

پارسایی را دیدم به محبت شخصی گرفتار نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر، جبین صباح را رنگ کرد.

گفتا: سخنی با من چرا نگویی که هم از حلقه درویشانم بلکه حلقه به گوش ایشانم؟

درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که چونی الّا به شرط آن‌که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.