شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18444

خوش برانیم و بدانیم به هر گونه که هست / راحت و محنت ایام به سر خواهد شد

دانش و آزادگی و دین و مروت / این همه را بنده درم نتوان کرد

بگذرد ز کبر و ناز که دیده است روزگار / چین قبای قیصر و طرف کلاه کی

دلیلا من ذلیل و شرمسارم / به فضل و رحمتت امیدوارم

به نورِ عشق، چون روشن شود چشمِ جهان بینت / نبینی جز یکی شاهد، به زیرِ پرده سمّا

فراغتی است شب وصل را ز نور چراغ / به شمع گو سر خود گیر یا ز پا بنشین

ز شب چندان توان دیدن سیاهی / که برناید فروغ صبحگاهی

بی فروغ رخ زیبای تو در زلف سیاه / در شب تیره مرا پرتو مهتاب چه سود؟

عاشق صادق کسی باشد که گیرد بی‌هراس           تیغ خورشید درخشان را به دندان هم‌چو صبح

از این مرگ صورت نگر تا نترسی                           از این زندگی ترس که اکنون در آنی

عمر و مرگ این هر دو با حق خوش بود                بی خدا آب حیات آتش بود

از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری                در گور کجا گنجی چون نور خدا داری