شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 7: تاریخ ادبیات قرن چهاردهم | آزمون شماره 10912

باز امشب ای ستارۀ تابان نیامدی / باز ای سپیدۀ شب هجران نیامدی (هوشنگ ابتهاج) 

در شب تیره دیوانه‌ای کاو / دل به رنگی گریزان سپرده / در درۀ سرد و خلوت نشسته ... (علی اسفندیاری) 

... وگر دست محبّت سوی کس یازی / به اکراه آورد دست از بغل بیرون ... (پروین اعتصامی)

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست / در آن وجود که دل مرده، مرده است روان (اخوان ثالث)
 

الف - د

ب - د

الف - ب

الف - ج

رخشنده اعتصامی: در قصیده به سبک ناصرخسرو به روانی و لطافت شعر سعدی می‌سراید و در قطعات به شیوۀ انوری و سنایی توجه دارد.

سید محمدحسین بهجت تبریزی: این شاعر بزرگ غزل‌سرای معاصر، از مولوی تأثیر فراوان پذیرفت و ارادت خاصی به بزرگان دین به‌ویژه حضرت علی (ع) داشت.

علی اسفندیاری: آنچه کار او را از دیگر نوگرایان متمایز می‌کند، نگرش عاطفی او به واقعیت‌های ملموس در شعر است.

مهدی اخوان ثالث: حماسی ‌بودن زبان و به‌کارگیری برخی از کاربردهای نحوی سبک عراقی از ویژگی‌های شعر اوست. «از این اوستا» از بهترین مجموعه شعرهای اوست.