شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18735

به وفای تو کز آن روز که دل‌بند منی / دل نبستم به وفای کس و در نگشایم

دوستان گویند سعدی دل چرا دادی به عشق / تا میان خلق کم کردی وقار خویش را

ز دست عشق تو هرجا که می‌روم دستی / نهاده بر سر و خاری شکسته در پایی است

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد / عشّاق نیندیشند از خار مغیلانت

گورخانه راز تو چون دل شود / آن مرادت زودتر حاصل شود

تا توانی رهروا هوشیار باش / راز جانت را مکن با خلق فاش

ترجمان راز دل باشد که دیده است ای عجب / ترجمان بی‌حدیث و رازداری بی زبان

همی بنشین و ما را منتظر باش / مهل کان راز گردد پیش کس فاش

گر تو پنداری که جز تو غمگسارم نیست هست           ور چنان دانی که جز تو خواستگارم نیست هست (مضاف‌الیه)

رفتی از دست من ای یار و نه آن شهبازی                 که به دست آورمت، باز به بازی بازی (مضاف‌الیه)

می‌کنم‌ گاهی به یاد مستی چشمت شتاب                     تا قیامت می‌روم در سایۀ مژگان به خواب (مفعول)

چنین داد پاسخ که پرسیدمش                                 نه بر دامن راستی دیدمش (متمم)