شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 31336

بگذر طبیب از سر درمان درد من / بیمار درد عشق ز درمان گذشته است

از سوز عشق پاک می‌شود دل ز آرزو / آتش علاج خامی این عود می‌کند

به چاره سوز محبّت ز جان برون نرود / تبی است عشق که از استخوان برون نرود

سوز عشق از سر عاشق به مداوا نرود / که علاج تب خورشید مسیحا نکند

رسم بدعهدی ایّام چو دید ابر بهار / گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

 قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم / تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم

 مگر که لاله بدانست بی‌وفایی دهر / که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

 گردون، مرا زِ محنت هستی، رها نخواست / مرگم رسیده بود ولیکن خدا نخواست

د، ب، الف، ج

ج، الف، د، ب

ب، ج، الف، د

ج، الف، ب، د

ای دل آواره بیا وی جگر پاره بیا / ور ره در بسته بود از ره دیوار بیا

چمن خوش است و هوا دلکش است و می بی‌غش / کنون به جز دل خوش هیچ درنمی‌باید

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد / که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی / بلبل سرمست تویی جانب گلزار بیا