شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9642

من که با مویی به قوّت برنیایم ای عجب

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او

هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند

صلاح از ما چه می‌‌جویی که مستان را صلا گفتیم/ به دور نرگس مستش سلامت را دعا گفتیم

به چشم مهر اگر با من مهم را یک نظر بودی/ از آن سیمین بدن کارم به خوبی همچو زر بودی

ز کوی یار می‌‌آید نسیم باد نوروزی/ از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز/ که هشیاران نیاویزند با مست

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت / قدم در نه گرت هست استطاعت

لحظه‌لحظه بترم دور از تو / دم به دم از غم تو زارترم

میان مجلس ما صورتی همی تابد / که آفتاب شد از شرم او نهان امشب

ماهرویا روی خوب از من متاب / بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب

دوش‌که صبح چاک زد صدره چرخ عنبری / خضر درآمد از درم صبح‌وش از منوّری

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داری / به رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی / ز غمت چه شاد باشم که نه غم خور منی

تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی / بگو که آگهی از عاشقان دلشدگانی