شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29116

حذف فعل به قرینه لفظی

استفاده از واژگان عربی

آوردن (ی) پایان فعل معادل (می) استمراری

روشنی و سادگی و روانی زبان

«را» نشانه فک اضافه است و «شد» فعل غیر اسنادی است. (قلمرو زبانی)

مرغ سحر، نماد عاشق خام و بیخبر از عشق است. (قلمرو فکری)

دو بیت به پاکبازی و بی‌ادعایی عاشق حقیقی و صبر و خاموشی تاکید دارد. (قلمرو فکری)

بیت اول سه جمله است. (قلمرو زبانی)

کاربرد سجع، کنایه و تشبیه در متن مشهود است.

کاربرد واژگان ترکی و مغولی از ویژگی‌های متن است.

در متن حذف فعل به قرینه یافت می‌شود.

این متن از نمونه‌های نثر فارسی دوره‌ دوم است.

بخت بلندت یار و چشم بختت بیدار که به صحبت پیری افتادی. (حذف فعل به قرینه)

درختی در این وادی زیارت‌گاه است که مردمان به حاجت خواستن آن‌‌جا روند. (کاربرد حرف اضافه (به) در معنی «برای»)

روزی به غرور جوانی سخت رانده بودم و شبانگاه به پای کریوه‌ای (تپه) سست مانده. (کاربرد فعل سوم شخص در معنای اول شخص)

پرسیدمش چگونه‌ای؟ گفت تا کودکان بیاوردم دگر کودکی نکردم. (آمدن «ب» بر سر فعل ماضی)

«را» در بیت سوم، در معنای حرف اضافه به کار رفته است.

بیت سوم، دو جمله است.

در بیت آخر، آرایۀ کنایه وجود دارد.

«ماه و ناهید و مهر» آرایۀ مجاز دارند. (مجاز از همۀ افلاک)