شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 9356

ز افتادگی است گر نشد آواز ما بلند/ کی از سپند سوخته گردد صدا بلند

گفت: آن یار کزو گشت سر دار بلند/ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

گمان بد مبر بر کس، نکو بر/ حلیمی کن ز کمتر کس فرو بر

به رغبت بر همه‌کس، مهربان باش/ همه‌کس را چو خورشید جهان باش

یعقوب‌وار وااسفاها همی‌زنم/ دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت/ شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او/ آن نور روی موسی عمرانم آرزوست

گویاترم ز بلبل اما ز رشک عام/ مهر است بر دهانم و افغانم آرزوست