شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 1063

دل گم شد از او نشان نمی‌‌یابم

ساقی قدحی شراب در دست

تا گوهر شب‌‌چراغ گم کردم

تا بلبل خوش‌‌نوا ز باغم رفت

دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد / می‌باید این نصیحت کردن به دلستانان

باز آمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب / آورد آتشی که نمیرد به هیچ خواب

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید / تعذیب دلارام به از ذلّ شفاعت

روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی / گفت ار نظری داری ما را به از این بینی

جام می‌گیرم و از اهل ریا دور شوم                  یعنی از اهل جهان پاک‌دلی بگزینم

باغ بهشت و سایه طوبی و قصر و حور            با خاک کوی دوست برابر نمی‌کنم

آن که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می‌رود       گو نفسی که روح را می‌کنم از پِیَش روان

من به گوش خود از دهانش دوش             سخنانی شنیده‌ام که مپرس