شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19099

نتوان ز سرم برد هوای دم تیغت / این غنچه گره بسته امید نسیم است 

جز کاهش جان نیست ز هم صحبت سرکش / گریان بود آن موم که با شعله ندیم است 

بر صاف ضمیران بود آشوب حوادث / صد موج کشاکش به سر درّ یتیم است 

بی رنگی گلشن نشود همسفر گل / آیینه ز خود می رود و جلوه مقیم است 

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست/گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

عقل دیوانه شد آن سلسله‌ی مشکین کو / دل ز ما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست

افسوس که شد دلبر و در دیده گریان/تحریر خیال خط او نقش بر آب است

باز آی که باز آید عمر شده حافظ / هرچند که ناید باز تیری که بشد از دست

طریق دین حق پنهان نکوتر                               میان عاشقان عرفان نکوتر

اگر هستی در این میدان تو در کار                      نصیب خویشتن مردانه بردار

هر که مست عالم عرفان بود                             بر همه خلق جهان سلطان بود

چون هستی تو حجاب راه است                          لطفی کن و آن حجاب بردار