شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18422

چو کامت برنمی‌آید به ناکامی فروده تن / که در زندان ناکامی نیابی کامرانی تو

هزاران جان یعقوبی همی‌سوزد از این خوبی / چرا ای یوسف خوبان در این چاهی، نمی‌دانم!

لفظ دلبر راندم اما خلق را دل برنتافت / شعر نیکو گفتم اما قوم را مشعر نبود

درگذر از فضل و از جهدی و فن / کار خدمت دارد و خُلق حسن

به خوبی خوب‌رویان را اگر وصفی کند شاعر / تو آن داری به‌جز خوبی که نتوان وصف کرد آن را              

چو بیند روی تو کافر شود اسلام دین او / چو زلف کافرت بیند نماند دین مسلمان را

به عهد حسن تو پیدا نمی‌آیند نیکویان / ز ماه و اختران خورشید خالی کرد میدان را

وصال تو به شب کس را میسّر چون شود هرگز / که تو چون روز گردانی به روی خود شبستان را

که دارد از سلاطین و ملوک مشرق و مغرب / چنین پرداخته دولت چنین آراسته لشکر

خداوندا کنون باید نشاط باده فرمودن / که شد چون جنة‌المأوی جهان از خرّمی یکسر

جهانداری که چون گویند گاه خطبه نام او / نباید جز ملک خاطب نشاید جز فلک منبر

 از آن هر روز سلطانت گرامی‌تر همی‌دارد / که بر وی هست دیدار تو هر ساعت مبارک‌تر