شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 2 - جامعه‌شناسی 2 | آزمون شماره 8329

لیبرالیسم به معنای آزادی انسان از همه ارزش‌های متعالی است که مستقل از او باشد.

نظام سیاسی سکولار غرب به‌ دنبال نفی حاکمیت ارزش‌های الهی و توجیه رفتار خود در قالب دینی بود.

اندیشه سیاسی نوین براساس اصالت بخشیدن به انسان دنیوی، خواست و اراده آدمی را مبدأ قانون‌گذاری می‌دانست.

لیبرالیسم مباح دانستن همه امور در قیاس با خواست انسان است.

غ _ ص _ ص _ غ 

غ _ ص _ غ _ ص

ص _ ص _ غ _ غ 

غ _ ص _ غ _ غ

جوامع اسلامی در اثر مواجهه با قدرت نظامی و صنعتی غرب، مقهور و مرعوب این فرهنگ شدند./ مجموعه ای از باورها و نمادها که دلبستگی و تعلق به ملّت و عناصر تشکیل دهندۀ آن را بیان می کند.

استبداد استعماری در سایه قدرت و سلطه جهان غرب و در جهت گسترش نیازهای اقتصادی و فرهنگی جهان غرب، عمل می‌کرد./ انقلاب کارگران علیه سرمایه داران را تنها راه رهایی از نظام سرمایه داری می دانست.

سازش جوامع اسلامی با دولت های غربی/  تفکری است که عناصر اصلی آن از اندیشه های مارکس اخذ شده است.

پیش از استعمار، قدرت سیاسی جوامع اسلامی بیشتر ریشه در فرهنگ اسلام داشت./ راه رهایی از نظام سرمایه داری و مصائب آن را انقلاب طبقاتی می دانست.

به بهانه‌ی عدالت اقتصادی، آزادی‌های معنوی و دنیوی افراد از بین رفت.

لیبرالیسم متقدم موانع ارزشی و هنجارهای نظام اخلاقی پیشین را از پیش پای صاحبان ثروت برداشت.

کشاورزان به صورت کارگرانی درآمدند که سرمایه‌ی وجود خود را در معرض خرید صاحبان صنعت و ثروت قرار می‌دادند و از این طریق رفاه بیش‌تری به دست آوردند.

نظریه‌پردازان اقتصاد لیبرال، آزادی فعالیت کارگران را ضامن پیشرفت جامعه و رفاه آن‌ها را موجب بالاتر رفتن تولید می‌دانستند.