شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 28581

خون ما خوردند این کافر دلان

ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها

چه لطیف است قبا بر تن چون سرو روانت

دادیم به یک جلوه رویت دل و دین را

از نسیم سحر آموختم و شعلۀ شمع/ رسم شوریدگی و شیوۀ شیدایی را

شب به مهتاب رخت بلبل و پروانه و گل/ شمع بزم چمن‌اند انجمن‌آرایی را

جان چه باشد که به بازار تو آرد عاشق/ قیمت ارزان نکنی گوهر زیبایی را

رنگ رؤیا زده‌ام بر افق دیده و دل/ تا تماشا کنم آن شاهد رؤیایی را

تو استظهار آن داری که رو از ما بگردانی / ولی چون کعبه برپرّد کجا ماند مسلمانی

دلی یا دیده عقلی تو یا نور خدابینی / چراغ افروز عشاقی تو یا خورشید آیینی

چون رزم نمی‌سازی چون چست نمی‌تازی / چون سر تو نیندازی از غصّه محجوبی

پشمینه پوش تندخو از عشق نشنیده است بو / از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

برآرند فریاد عشق از ختا: $--U/--U/--U/--U$

جامگی خواهی سر از خدمت متاب: $-U-/--U-/--U-$

ولیکن گفت خواهم تا زبان هست: $--UU/--UU/--UU$

در اقصای عالم بگشتم بسی: $U--/U---/U---$