شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20437

گفتا برو چو خاک تحمل کن ای فقیه / یا هر چه خوانده ای همه در زیر خاک کن

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب / مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم

چون رایت عشق آن جهان گیر/ شد چون مه لیلی آسمان گیر

دل من به دور رویت ز چمن فراغ دارد / که چو سرو پای بند است و چو لاله داغ دارد

بس‌که چون فرهادم آب دیدگان از سر گذشت / کوه را سیل عقیقین برکمر خواهد فتاد

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق / ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم

می‌زنم تیشه‌ی عشقت به سر هستی خویش / در حقیقت که تو شیرینی و من فرهادم

بعد از این ای یار اگر تفصیل هشیاران کنند / گر در آن جا نام من بینی قلم بر سر زنش

ز خود برآمدگان رستگار می‌باشند                                ز دار و گیر جهان برکنار می‌باشند

جهان ویران کند گر خود بنای تخت جمشید است          برو تاریخ این دیر کهن از یادگاران پرس

ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد               مر آن را رنگرز هر لحظه در رنگ دگر دارد

بر قرار موج دریا نقش حزمت گر کشند                      موج دریا جاودان چون کوه ماند استوار