شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 11536

نیاز به آرامش و توجه به امور اخروی بعد از حمله مغول، باعث رواج بیشتر تصوف شد.

داخل شدن لغات قبایل ترک و مغول به نثر فارسی که در دوره ایلخانان مغول بیشتر نمود یافت.

علی رغم رواج اسلوب ساده تاریخ نویسی در قرن هشتم، نمونه هایی به نثر پیچیده نیز در این دوره یافت می شود.

فراگیری زبان عربی به سبک قدیم، حتی بعد از سقوط بغدا به دست هلاکو نیز ادامه داشت.

مدّعیان عرفان، به درسی کردن عرفان و شرح اصطلاحات و پیچیده جلوه دادن مفاهیم آن پرداختند؛ در نتیجه در این دوره، کتاب‌های عرفانی مهمی به نثر نوشته شد.

ادیبان این دوره در کتاب‌های مصنوع و متکلّف بیشتر به ظاهرسازی و به صنایعی مثل استعارات دور از ذهن و آوردن سجع‌های متوالی و بی‌روح روی آوردند.

به علّت کشتن یا متواری ساختن فضلا و نابودی کتابخانه‌ها، از صحّت و اتقان مطالب کاسته شد و ضعف و انحطاط فکری این دوره را فرا گرفت.

به علّت نبودن استادان بزرگ و از بین رفتن مراکز علمی، تحقیق و تتبّع در بین علما و ادیبان سستی یافت.