شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6796

در این دوره عبدالوهاب نشاط انجمن ادبی نشاط را تأسیس کرد.

این سبک حد واسط بین سبک هندی و سبک دوره بیداری است.

شاعران این دوره در سطوح زبانی، ادبی و فکری، سبک خراسانی و عراقی را مورد توجه قرار دادند.

افرادی مانند مجمر اصفهانی، قاآنی و سروش اصفهانی به قصیده‌سرایی به سبک شاعران کهن خراسانی و عهد سلجوقی پرداختند.

فقر فرهنگی جامعه ـ سستی و رخوت حاکم بر ادبیات

ظهور موضوعات جدید در ادبیات ـ رهایی از انحطاط اواخر دوره صفوی

رونق مدّاحی شاهان توسط شاعران ـ تضعیف جامعه بر اثر شکست از روسیه

تاراج کتابخانه اصفهان ـ سفر شاهان قاجار به فرنگ

من از نهایت شب حرف می‌زنم / من از نهایت تاریکی / من از نهایت شب حرف می‌زنم / اگر به خانة من آمدی / برای من ای مهربان / چراغ بیاور (گرایش به سمبل و نماد)

مثل درخت در شب باران، به اعتراف / با من بگو، بگوی صمیمانه، هیچگاه / تنهایی برهنه و انبوه خویش را / یک نیم‌شب، صریح، سرودی به گوش باد؟ (کاربرد طبیعی آرایه‌های بیانی)

و یک بار هم در بیابان کاشان هوا ابر شد / و باران تندی گرفت / و سردم شد، آن وقت در پشت یک سنگ، / اجاق شقایق مرا گرم کرد (نو بودن تشبیه و استعاره)

خانه‌ام آتش گرفته است، آتشی بی‌رحم / هم‌چنان می‌سوزد این آتش، / نقشهایی را که من بستم به خون دل / بر سر و چشم در و دیوار، / در شب رسوای بی‌ساحل (بهره‌گیری از قالب سپید)

زهد با نیّت پاک است نه با جامة پاک / ای بس آلوده که پاکیزه روایی دارد

گفت مستی زان سبب افتان و خیزان می‌روی / گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست

گفتا برو چو خاک تحمّل کن ای فقیه / یا هرچه خوانده‌ای همه در زیر خاک کن

روزگار است آن‌که گه عزّت دهد گه خوار دارد / چرخ بازیگر از این بازیچه‌ها بسیار دارد